ز. طب لاتيني، بيزانسي، اسلامي (يا عربي)، يهودي و قبطي
برتاريوس
برتاريو1 رئيس صومعهٴ مونته كاسينو از 857 تا هنگام وفاتش در 884 ، مؤلف رسالههاي طبي براي استفاده در صومعه2.
نيكتاس3
نيكتاس طبيب احتمالاً مقارن پايان سدهٴ نهم برآمد.4 محرر بيزانسي آثار طبي. مجموعهاي از نوشتههاي جراحي بقراط، آپولونيوس كيتيومي، سورانوس، روفوس، جالينوس، اوريباسيوس، پالاديوس و پائولوس آيگينتا را گرد آورد.5 طب اسلامي (يا عربي)
سابور بن سهل
در جنديشاپور برآمد، در 3 دسامبر 869 درگذشت. پزشك مسيحي. كتاب اقراباذين را در 22 مقاله نوشت كه احتمالاً در نوع خود بيسابقه بود و در طب اسلامي و آثار طبي ديگر مؤثر افتاد.
اين قراباذين از رواج فراواني برخوردار بود تا آن كه تحتالشعاع قراباذين جديد ابنتلميذ قرار گرفت (نك نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم).
يحيي بن سرافيون
سرافيون مهين (اكبر)6، يحيي بن سرافيون در نيمهٴ دوم سدهٴ نهم در دمشق برآمد. پزشك مسيحي
Bertario ,Bertharius .1
De innumeris remediorum utilitatibus De innumeris morbis .2
Nicetas .3
4 .راجع به او چيزي نميدانيم و تعيين زمان حياتش مبتني بر تاريخLaurentianus LXXIV,
7 است كه ظاهراً نسخهٴ اصلي است. برخي اين نسخهٴ خطي را از سدهٴ يازدهم، حتي دوازدهم ميدانند، ولي H. Schone آخرين محقق مسئلهٴ خطشناسي آن نتيجه ميگيرد كه اين نسخه احتمالاً از سدهٴ نهم است و مسلماً جديدتر از نيمهٴ سدهٴ دهم نيست. راجع به تصاوير اين نسخه يادداشت مرا در مورد آپولونيوس كيتيومي ببينيد (نيمهٴ اول سدهٴ اول ق م).
Florence, Codex Laurentianus LXXIV , .5
6 Serapion the Elder. ، يكي از محرران عصر رستاخيز به نام آلبانوس تورينوس (در 1543) او را يوحنّ-ا دمشقي (Janus Damascenus) مينامد. از اين لحاظ غالباً او با معاصرش يوحنا ابن ماسويه اشتباه ميشود [كه وي نيز به لاتيني Johannis Damasceni (يوحناي دمشقي) ناميده شده است]. او را گاهي هم با سرافيون كهين (اصغر) كه عجالتاً او را در نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم قرار دادهام و با يوحناي دمشقي (نيمهٴ اول سدهٴ هشتم) اشتباه ميكنند.